اين تقاضا مخالفت كرد . در نتيجه ، سپاه مصرى به سردارى ابراهيم پاشا ، عكا و دمشق و حلب را از تصرف قواى نظامى عثمانى بدرآوردند و رهسپار آسياى صغير شدند . در سال 1832 م . روسها به كمك دولت عثمانى شتافتند . به موجب عهدنامه كوتاهيه سال 1833 م . سوريه به تصرف مصر درآمد و به موجب معاهده « خونكار اسكله سى » كه در همان سال با روسيه منعقد شد ، دولت عثمانى متعهد شد كه از ورود كشتىهاى جنگى دشمنان روسيه در درياى سياه جلوگيرى كند . عراق : پاشاى اين‌زمان عراق داود پاشا است ( 1817 - 1831 م . ) كه مردى فاضل و عالم به علوم دينى و مسائل شرعى بود ، ليكن در ادارهء قلمرو خود فردى ضعيف النفس و سست‌اراده بود . به همين جهت توسط دولت عثمانى از مقام خود بر كنار شد . عربستان سعودى : در سال 1216 هجرى ( 1801 م . ) سعود ابن عبد العزيز ، شهر كربلا را تاراج كرد و اماكن مقدس شيعيان را ويران ساخت و اكثر سكنه را كشت . عبد العزيز به پاداش اعمال جنايتكارانه خود سرانجام در مسجد جامع درعيه به دست يكى از پيروان مذهب شيعه كشته شد و پسرش سعود ابن عبد العزيز به جاى پدر نشست ( 1218 - 1229 ه . ق . ) ( 1803 - 1813 م . ) وى به فتح قسمت مهمى از شبه‌جزيره عربستان نايل شد و قلمرو خود را از طرفى تا شام و از سوى ديگر از خليج فارس تا بحر احمر بسط داد . زيارت اماكن مقدسه را ممنوع ساخت و اسم سلطان عثمانى را از خطبه انداخت . در نتيجه سلطان عثمانى ، محمد على پاشا را مأمور سركوبى او كرد ، مدينه و مكه و طائف از تصرف عبد العزيز خارج شد و در همين گيرودار سعود درگذشت و پسرش عبد إله ابن سعود جانشين پدر شد ( 1229 - 1233 ه . ق . ) ( 1814 - 1817 م . ) كه مغلوب ابراهيم پاشا سردار مصرى گرديد . به فرمان اين سردار عبد إله ابن سعود به اتفاق خانواده‌اش رهسپار مصر شدند و سپس آنها را روانه اسلامبول نمودند و در اين شهر محكوم به اعدام گرديد و برادرش مشارى ابن سعود به اسارت درآمد . به همين جهت دوره اول دولت آل سعود پايان يافت . مؤسس دوره دوم سلسله آل سعود ، تركى ابن عبد إله است ( 1235 - 1249 ه . ق . ) ( 1819 - 1833 م . ) در دوران زمامدارى وى رياض پايتخت دولت آل سعود شد . بعد از كشته شدن وى ، مشارى ابن عبد الرحمن زمام امور را به دست